Nαυτικό Δικαστήριο

Ο καπετάν Κοσμάς κόντευε να σκάσει. Επρεπε να σκαντζάρει τον καπετάν Πέτρο, τον κυβερνήτη του τρεχαντηριού του, "Παναγία", που είχε εισαχθεί επειγόντως με πνευμονία, στο νοσοκομείο της Ερμούπολης.

Το τρεχαντήρι ήταν ναυλωμένο να φορτώσει απ' το Λαύριο εiδη καφενείου, όχι μπρίκια και φλυτζάνια βέβαια, αλλά καρέκλες και τραπέζια. Επειδή όμως βρέθηκε και μια παρτίδα ζαρζαβατικών, έπρεπε το "Παναγία" να μην καθυστερήσει. Λιμάνι εκφόρτωσης ήταν η Υδρα. Ηθελε όμως ο καπετάν Κοσμάς, τρείς ολόκληρες ημέρες να φθάσει εκειπέρα...

Το ποστάλι της γραμμής, το "Kαλαμάρα", θα' πιανε Υδρα την επομένη το πρωί κι' επειδή δεν είχε καράβι τ' απόγευμα για τις Κυκλάδες, έπρεπε να μείνει ένα βράδυ στον Πειραιά και μεθαύριο να μπαρκάριζε στο "Μοσχάνθη" για την Σύρα. Ναι αλλά τα ζαρζαβάτια δεν θα μπορούσαν να περιμένουν την .... αφεντιά του. Τότε σκέφθηκε τον γυιό του, τον καπετάνιο, που παρακολουθούσε στο φροντιστήριο του Μηλιαρέση, στον Πειραιά, μαθήματα για τις εξετάσεις του ανθυποπλοιάρχου.

Τον πήρε λοιπόν τηλέφωνο, του εξήγησε την κατάσταση και το ...ζαρζαβατικό πρόβλημα και τον ρώτησε αν θα τα κατάφερνε να κάνει τον καπετάνιο στο "Παναγία".

Ο Δημήτρης γέλασε κι' αποκρίθηκε στον πατέρα του πως για ένα χρόνο εκτελούσε, σαν αδίπλωτος ανθυποπλοίαρχος, την βάρδια 12 - 4 σε κοτζαμ βαπόρι, το μ' Ελληνική σημαία Λίμπερτυ, "Μαίανδρος" και δεν θα κατάφερνε να κουμαντάρει ένα καϊκι ; Εξάλλου σ' ένα μήνα θα' χε κορνιζαρισμένο και το δίπλωμα του τρίτου.

Παρέλαβε λοιπόν το "Παναγία" ο Δημητράκης, καπετάν Δημήτρης για το πλήρωμα, τον Γιαννιό δηλαδή, που ήταν κι' υποπλοίαρχος και λοστρόμος και μηχανικός και μάγειρας και ναύτης και ότι εικότητα ήθελες.

Φόρτωσε στο Λαύριο τα καρεκλοτράπεζα και τα κηπευτικά, που δεν ήταν και της ημέρας κι έβαλε πλώρη, πορεία 237 μοίρες, για την Υδρα.

Πλησιάζοντας όμως στο λιμάνι παρατήρησε ένα σκάφος, πρύμα και δεξιά του, που διαπίστωσε αργότερα πως ήταν το πέραμα "Καπετάν Βαγγέλης" που' καμε τη γραμμή του Αργοσαρωνικού μεταφέροντας τα είδη μονοπωλείου, αλάτι, πράσινο οινόπνευμα, σπίτρα και τράπουλες. Το Πέραμα τον ζύγωνε αλλά δεν ανησυχούσε γιατί σαν καταφθάνον είχε υποχρέωση να τον φυλάξει. Εξάλλου ο καπετάν Βαγγέλης, συνονόματος του καϊκιού του ή καλύτερα του καραβιού όπως το αποκαλούσε, είχε ευεργετικό ανθυποπλοιάρχου κι ήταν πολύ πεπειραμένος Ναυτικός.

Δυστυχώς όμως ο καπετάνιος του "Καπετάν Βαγγέλης" πίστευε ακράδαντα ότι αυτός έδειχνε κόκκινο, το τρεχαντήρι κροσάριζε κι επομένως εκείνο έπρεπε να γυρίσει. Ετσι λίγο πριν φθάσουν στο λιμάνι της Υδρας .... «κουτουλήσανε»... Το κοράκι του "Καπετάν Βαγγέλης" χτύπησε πλώρα δεξιά το "Παναγία".

Θα τα βρίσκανε μεταξύ τους αλλά το υπολιμεναρχείο Υδρας τους ..."τύλιξε" σε μια κόλλα χαρτί και τους έστειλε να δικαστούνε στον Πειραιά.

Μετά από δύο χρόνια λοιπόν, το 1952, ξανανταμώσανε οι δύο καπεταναίοι στο δικαστήριο.

Μίλησε πρώτα ο καπετάν Βαγγέλης που αφού εξιστόρησε όλο το ταξίδι του κατέληξε: "... όταν καβατζάρισα τα Τσελεβίνια, κρατούσα ρότα Σορόκο κάρτα Οστρια, έδειχνα στο άλλο κόκκινο, εκείνο μου έδειχνε πράσινο, με κροσάριζε δηλαδή κύριε Πρόεδρε κι έπρεπε να γυρίσει. Δε γύρισε όμως και το κοράκι της πλώρης μου, βρήκε το "Παναγία" στη δεξιά μάσκα κάνοντας ζημιά στην κουπαστή, στο παραπέτο, στην κουβέρτα και σε μερικά μαδέρια μετά το κουρζέτο..."

Στη συνέχεια δόθηκε ο λόγος στον Δημητράκη, που σαν έφεδρος Σημαιοφόρος, γιατί υπηρετούσε στο μεταξύ τη θητεία του στο Β.Ν., χρησιμοποιώντας την επίσημη ναυτική ορολογία, τελείωσε : ".....εγώ του έδειχνα μεν πράσινο αλλ' ήμουν το καταφθανόμενο και σύμφωνα με τον Διεθνή Κανονισμό Αποφυγής Συγκρούσεων όφειλα να διατηρήσω την πορείαν μου. Το "Καπετάν Βαγγέλης" όμως σαν καταφθάνον είχε υποχρέωση να χειρίσει για ν' αποφύγει τη σύγκρουση. Το υπαίτιο λοιπόν πλοίο "Καπετάν Βαγγέλης" δε γύρισε δεξιά όπως είχε υποχρέωση κι εμβόλισε με την στείρα του την δεξιά παρειά του "Παναγία" προξενώντας ζημίες στο περιτόναιο, το δρυφρακτο, το κατάστρωμα και στις τρείς επηγκενίδες μετά την υδρορρόα".

Σε σχετική ερώτηση του δικαστή γιατί αφού και οι δύο εννοούν την ίδια ζημιά την περιγράφουν με διαφορετικά λόγια, απαντήσανε ότι ο ένας χρησιμοποεί την κοινοβαρβαρική και ο άλλος την επίσημη γλώσσα...

Ο Δικαστής τότε κοίταξε τους διαδίκους επιτιμητικά και κουνώντας με απορία το κεφάλι του ξέσπασε: "Εχω χάσει την υπομονή μου μ' εσάς τους τους ναυτικούς. Πως μπορώ να αποδώσω δικαιοσύνη όταν, εκτός από την διαφορετική γλώσσα που μιλάτε μεταξύ σας, αλλάζετε και το χρώμα των φαναριών των πλοίων σας; Ο ένας σε πράσινα και ο άλλος σε κόκκινα; Γιατί μωρέ δεν τ' αφήνατε στο φυσικό τους χρώμα, ...άσπρα ;....

Φρίξος Δήμου (Απόφοιτος 1953)

Αριθ. πρωτ.: ΔΤ-1325

29 Ιουνίου 2016... περισσότερα

Αριθ. πρωτ.: ΔΤ-1324... περισσότερα

Αριθ. πρωτ.: ΔΤ-1323

14 Ιουνίου 2016

περισσότερα

Αριθ. πρωτ.: ΔΤ-1322

3 Ιουνίου 2016

Στο πλαίσιο των προγραμματισμένων διαλέξεων προς τους σπουδαστές... περισσότερα

Αριθ. πρωτ.: Λ-1480

12 ΜαΪου 2016

Aγαπητοί συνάδελφοι, μέλη και φίλοι της Λέσχης,

Κατόπιν... περισσότερα