Νικόλαος Κολμανιάτης ( Nicolas Jorje ), ο Υδραίος Εθνικός ήρωας της.....Αργεντινής, πρόγονος του ευεργέτου της Σχολής Αθανασίου Κουλούρα.

Συγγραφέας: 
Από το βιβλίο Παράξενη Σπονδή. Για την μερική διασκευή Πάνος Τριανταφυλλίδης

Δίπλα στην Σχολή της Υδρας βλέπουμε ένα μνημείο πάνω στο οποίο υπάρχει μια ορειχάλκινη πλάκα που αναφέρει εναν Υδραίο που διέπρεψε στο Ναυτικό της Αργεντινής.
Ειδικά εμείς που σπουδάσαμε εκεί ζητήσαμε λεπτομέρειες αλλά πήραμε γενικότητες και δεν το ψάξαμε περισσότερο.
Η ιστορία αυτού του Υδραίου αναφέρθηκε στην εκδήλωση για το «Ετος Κουλούρα 2009» και παρά το ότι είναι ελλειπής έχει πολύ ενδιαφέρον:
Οι γονείς του ευεργέτου της Σχολής Αθανασίου Κουλούρα, Νικόλαος Κουλούρας και Μαριγώ το γένος Γκίκα Γεωργίου Κολμανιάτη, ήταν απόγονοι πολεμιστών του 1821.
Ο πατέρας του Νικολάου Κουλούρα ήταν πυρπολητής κατά την
επανάσταση ο δε Γκίκας Κολμανιάτης ήταν πλοίαρχος του «Βρικίου» “Ερμής”, ιδιοκτησίας Μιχαήλ Τσαμαδού, με το οποίο πολέμησε καθ’ όλη την διάρκεια της επαναστάσεως.
Τόσο η οικογένεια Κουλούρα όσο και η οικογένεια Κολμανιάτη κατοικούσαν στην ενορία Αγίου Αθανασίου, η εκκλησία του οποίου γειτόνευε με το σπίτι των Κολμανιάτη και σε αυτό έζησε και μεγάλωσε η οικογένεια Νικολάου & Μαριγώς Κουλούρα με τα παιδιά τους Γεώργιο,Γκίκα, Αλέξανδρο, Μαρία και το τυχερό στερνοπαίδι τον Αθανάσιο στον οποίo τόσα χρωστάει η Σχολή μας.
Είναι γνωστό ότι κατά την μακρά διάρκεια της Τουρκοκρατίας, Τούρκος δεν πάτησε στην Υδρα. Είχαν κάνει μια συμφωνία, προφανώς πλήρωναν κάποιο φόρο οι Υδραίοι αλλά κύρια υποχρέωσή τους ήταν να δίνουν ορισμένο αριθμό ναυτικών για επάνδρωση Τουρκικών πλοίων. Οι Tούρκοι επίσης διόριζαν έναν Ελληνα τοποτηρητή τον οποίο ονόμαζαν
«Μπέη της Υδρας» Μπέης της Υδρας, τα τελευταία πριν από την επανάσταση χρόνια, ήταν ο Γεώργιος Βούλγαρης, του οποίου το σπίτι σώζεται και ο οποίος σε Υδραϊκά κείμενα παρουσιάζεται σχεδόν σαν προδότης γιατί ήταν σκληρός
και αυστηρός στην διοίκησή του και θεωρήθηκε φιλότουρκος.

Ο καθηγητής αρχιτεκτονικής στο Πολυτεχνείο Αθηνών, Γεώργιος Προκοπίου, σε πρόσφατη ομιλία του στην Υδρα, υπεστήριξε ότι ο Βούλγαρης ήταν καλός πατριώτης και υπηρέτησε σωστά την Υδρα αφού με την αυστηρότητά του επέτυχε να διατηρήσει τις ισοροπίες που ήταν απαραίτητες για να μην επισύρει την οργή της υψηλής πύλης για τις
υπερβολικές ελευθερίες που απελάμβαναν οι Υδραίοι , οι οποίοι μάλιστα τα τελευταία προεπαναστατικά χρόνια «το είχαν παρακάνει».....
Ο αδελφός του Γκίκα Κολμανιάτη, Νικόλαος, υπηρετούσε υποχρεωτικά στον Τουρκικό στόλο όταν έμαθε ότι κάποιος στην Υδρα πείραξε την γυναίκα του.... Αυτό ήταν προσβολή που ξεπλενόταν μόνο με αίμα...
Λιποτάκτησε λοιπόν από τον Τουρκικό στόλο, ήλθε στην Υδρα, βρήκε αυτόν που προσέβαλε την γυναίκα του, έκανε την δίκη επί τόπου , ο ιδιος δικαστής εισαγγελεύς και δήμιος, τον κατεδίκασε σε θάνατο και τον έστειλε
να ......λογοδοτήσει στον δημιουργό του.....
Τώρα όμως τα πράγματα έγιναν πολύ δύσκολα... Από την μια η λιποταξία που επέσυρε την ποινή του θανάτου, από την άλλη η οργή του αυστηρού όπως είπαμε Μπέη της Υδρας για το φονικό, ήταν δύο λόγοι χωρίς αντίλογο, για να εξαφανισθεί . Πήρε, (πιθανόν, λέει η παράδοση), το
καράβι της οικογενείας και .....περιπλανηθείς στις θάλασσες έφθασε το 1811 μαζί με ένα άλλο Ελληνικό καράβι , του Μιχαήλ Σπύρου από την Μυτηλήνη, στον ποταμό …..Ριο ντε λα Πλάτα της ...Αργεντινής όπου ευρέθησαν σε μάχη των επαναστατών Αργεντινών κατά των κατακτητών
Ισπανών. (Η ιστορία δεν αναφέρει τι είδους περιπλάνηση ήταν αυτή που έφερε ένα ιστιοφόρο της εποχής, από την Υδρα στο .....Ρίο ντε Λα Πλάτα της Αργεντινής.... )
Κατετάγησαν στο Πολεμικό Ναυτικό της Αργεντινής και πολέμησαν καθ’ όλη την διάρκεια της επαναστάσεως υπό την αρχηγία του ναυάρχου William Brown.
Και ο μεν Σπύρου ανετίναξε το πλοίο του “La Carmen” στην ναυμαχία του Arroya de la China τo 1814 για να μην παραδοθεί στους Ισπανούς, ο δε Νικόλαος Κολμανιάτης ο οποίος άλλαξε το όνομά του σε Nicolas Jorje, διακρίθηκε σε πολλές ναυμαχίες και ιδιαίτερα σε εκείνες της Colonia κατά την επίθεση εναντίον της Φρεγάδας “Emperatriz” του Βασιλείου της Βραζιλίας και του Juncal, καπετάνιος του “General Balcarce”.
Εφθασε στον βαθμό του Ναυάρχου και η κυβέρνηση τον ανεκύρηξε εθνικό ηρωα της Αργεντινής. Πέθανε το 1864 χωρίς απογόνους.

Εις ένδειξη ευγνωμοσύνης, το 1937, η κυβέρνηση της Αργεντινής έστειλε με το πολεμικό πλοίο “Sarmiento” την γνωστή ορειχάλκινη πλάκα, που είναι εντοιχισμένη, όπως είπαμε στην αρχή, στο μνημείο δίπλα στην Σχολή μας.
Κατα την τοποθέτηση έγινε μεγάλη γιορτή παρουσία όλων των αρχών, των συγγενών του Κολμανιάτη, Γκίκα και Αθανασίου Κουλούρα, αγήματος του πλοίου, του Πλοιάρχου και του γενικού προξένου.
Κατα την διάρκεια του γεύματος ο Γκίκας Κουλούρας προσέφερε στον κυβερνήτη του Αργεντινού πολεμικού το σπαθί του Νικολάου Κολμανιάτη, για να τοποθετηθεί στο μουσείο της Αργενινής.
Aργότερα, πολύ μετά τον πόλεμο, η Εβίτα Περόν έστειλε στην Υδρα, με το πολεμικό πλοίο που κάνει το εκπαιδευτικό ταξείδι των ναυτικών δοκίμων, αντίγραφο της προτομής του Nicolas Jorje, που τώρα εκτίθεται στο
Μουσείο / Αρχείο της Υδρας Εκτοτε, κάθε φορά που το καράβι αυτό περνάει από την Ελλάδα, πιάνει
στην Υδρα και άγημα δοκίμων αποδίδει τιμές στον Νικόλαο Κολμανιάτη ή Nicolas Jorje, τον Υδραίο εθνικό ήρωα της Αργεντινής, τον άντρα που έπαιξε την ζωή του όλη σε μια ζαριά γιατί κάποιος του πείραξε την γυναίκα !!!......

Από το βιβλίο Παράξενη Σπονδή.

Για την μερική διασκευή Πάνος Τριανταφυλλίδης

Αριθ. πρωτ.: ΔΤ-1325

29 Ιουνίου 2016... περισσότερα

Αριθ. πρωτ.: ΔΤ-1324... περισσότερα

Αριθ. πρωτ.: ΔΤ-1323

14 Ιουνίου 2016

περισσότερα

Αριθ. πρωτ.: ΔΤ-1322

3 Ιουνίου 2016

Στο πλαίσιο των προγραμματισμένων διαλέξεων προς τους σπουδαστές... περισσότερα

Αριθ. πρωτ.: Λ-1480

12 ΜαΪου 2016

Aγαπητοί συνάδελφοι, μέλη και φίλοι της Λέσχης,

Κατόπιν... περισσότερα