Σύντομη βιογραφία του ευεργέτου της Ναυτικής της Υδρας Σχολής ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΚΟΥΛΟΥΡΑ όπως αναφέρθηκε στην εκδήλωση για το «Ετος Κουλούρα» 2009.

«Ο Αθανάσιος Κουλούρας, το τελευταίο παιδί της οικογενείας, γεννήθηκε το 1873. Νεαρός, όταν τελείωσε το σχολαρχείο, μπαρκάρισε για πρώτη φορά σε ηλικία 20 ετών, ως μαθητευόμενος. Ητο όμως πολύ επιμελής και σε δύο χρόνια έδωσε εξετάσεις και πήρε δίπλωμα πλοιάρχου.
Ταξείδεψε αρκετά χρόνια με το “Ευχαρις” και το “Φρόσω” του αδελφού του Γκίκα.
Ηταν ο μόνος αδελφός που παντρεύτηκε Υδραιοπούλα, την Ελενίτσα Ξένου, με την οποία και κατοίκησαν στην Υδρα στο σπίτι της οικογενείας Ξένου.
Συνεταιρίσθηκε με τον κουνιάδο του Κυριάκο και ότι δουλειά ή αγορά έκαναν την έκαναν σχεδόν πάντα σαν συνεταίροι.
Πρώτο τους καράβι , το 1923, ηταν το “ΜΙΑΟΥΛΗΣ” όταν ο Γκίκας τους πούλησε το μερίδιό του.
Το 1916 ο Θανάσης Κουλούρας αγοράζει τον γνωστό πύργο στο Παλαιό Φάληρο, σημερα ιδιοκτησίας μουσείου Μπενάκη εκ δωρεάς δια διαθήκης της Βέρας Κουλούρα.
Με το τέλος του πολέμου, το 1918, η στεναχώρια του Θανάσση και του Κυριάκου Ξένου ήταν μεγάλη επειδή δεν είχαν παρά μόνο 60.000 χρυσές λίρες και δεν μπορούσαν να αγοράσουν πλοίο με τόσο λίγα χρήματα. Αυτό στάθηκε και η μεγάλη των τύχη.
Σε 2-3 χρόνια οι αξίες των πλοίων πέφτουν τρομερά. Ετσι το 1922 αγοράζουν το “CAPΕ CORSO, το 1928 το “Υ4ΡΑΙΟΣ” και το 1931 το “ΚΟΥΛΟΥΡΑΣ ΞΕΝΟΣ”, ένα από τα μεγαλύτερα πλοία του Ελληνικού εμπορικού στόλου εκείνης της εποχής.
4εν ξεχνούν βέβαια την πατρίδα των Υδρα. Το 1930 παραχωρούν την δωρεά - χρήση του κτιρίου της “Ναυτικής της Υδρας Σχολής” με μόνο όρο, ότι εάν φύγει η Σχολή από την Υδρα, το κτίριο να περιέρχεται καθ’ολοκληρία στον ιδιοκτήτη του.
Ο Θανάσσης ναυτολογεί στα καράβια του, σχεδόν μόνο Υδραίους ναυτικούς και φροντίζει να έχουν ναύλους συχνά για την Ελλάδα για να βλέπονται οι οκογένειες όσο περισσότερο γίνεται.

Οσες μανάδες κοριτσιών του παραπονούνται ότι ενώ κάποιος από τα πληρώματα είχε τάξει γάμο και δεν έστελνε ούτε κάρτα, φρόντιζε με τον τρόπο του να συνετίζει τον γαμπρό ωστε να γίνει ο γάμος.
Το 1938 με δική του δαπάνη χτίζεται το μνημείο “Κολμανιάτη”, το 1952 επισκευάζει το γήπεδο “Κούσουλα” φέρνοντας από το εξωτερικό ακόμα και όργανα Σουηδικής γυμναστικής και με δαπάνες του γίνεται στον αυλόγυρο της Μητροπόλεως το μνημείο του ΛΑΖΑΡΟΥ ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΩΤΗ.
Μετά τον θάνατό του, η δεύτερη σύζυγός του Βέρα, το γένος Καλογερά και εκ μητρός του γένους Σκυλίτση, ακολουθώντας πιστά και κατά γράμμα όλες τις επιθυμίες του Θανασάκη της, όπως συνίθιζε να τον αποκαλεί, αφήνει όλη σχεδόν την περιουσία του στην αγαπημένη του Υδρα.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1970. Η Βέρα Κουλούρα ξοδεύει από την περιουσία του Θανάσση 400.000 δολάρια για να χτίσει το σημερινό Κουλούρειο Νοσοκομείο της Υδρας.
Το νοσοκομείο χτίστηκε σε οικόπεδο της Νητροπόλεως Υδρας, δωρεά της Ζωής Καλαφάτη.
Ο Θανάσης Κουλούρας δεν ξέχασε την οικογένειά του, τα αδέλφια του και τα ανήψια του. Μετά τον θάνατο του αδελφού του Γιώργου το 1933, αναλαμβάνει υπό την προστασία του την οικογένεια και προικίζει από ένα
σπίτι τα 4 ανύπαντρα κορίτσια. Τ0 1937 μετά τον χαμό του ανηψιού του Νικολάου σε αύτανδρο ναυάγιο, αναλαμβάνει την κηδεμονία των δύο μικρο-ανηψιών, του Γεωργίου και του Γκίκα καθώς και την συντήρησή των μέχρι να αρχίσουν να εργάζονται.
Ο Θανάσης Κουλούρας πέθανε στην Λωζάννη της Ελβετίας στις 23 Σεπτεμβρίου 1953 σε ηλικία 80 ετών.
Ημερολόγιο 2010
Φωτογραφία Νο του φυλλαδίου του κουλούρα

Απόσπασμα από τους κανονισμούς που αναφέρονται στο «ΦΥΛΛΑΔΙΟΝ ΘΑΛΑΣΣΗΣ ΕΡΓΑΤΟΥ» του ευεργέτου της Σχολής, καπ. Αθανασίου Κουλούρα, που του «εχορηγήθη την 29 7βρίου 1893». «Αρθρον 77. Ναύται , (αλλού αναφέρονται και ως “εμποροναύται ”), δραπετεύσαντες προ της αρχής του διάπλου και συλλαμβανόμενοι όπου ευρεθώσιν, υποχρεούνται κατ’ ιδίαν αυτών εκλογήν εις εν των δύω: Η, αν το πλοίον των δεν απέπλευσε και ο Πλοίαρχος συγκατατίθεται να δεχθή αυτούς, να επιστρέψωσιν εις αυτό, και να υπηρετήσωσιν δι’ όσην εσυμφώνησαν προθεσμίαν, λαμβάνοντες δι ’ ένα μήνα το τέταρτον του
μισθού των ή μονον τα δύω τρίτα του μεριδίου, αν ήναι με μερίδιον, ή να υπηρετήσωσιν αμισθί και υπό την ανήκουσαν επαγρύπνησιν εις τον Β. Ναυσταθμον ένα μήνα.
Αρθρον 78. Αν ναύται δραπετεύσωσιν κατά την διάρκειαν του πλοός, όχι μόνον υποχρεούνται εις την απόδοσιν των μισθών όσους έλαβον, αλλά και άν το πλοίον ευρίσκεται εις το μέρος όπου εσυλλήφθησαν, και ο πλοίαρχος συγκατατίθεται να τους παραλάβη, να υπηρετήσωσιν αμισθί
μέχρι τέλους του διάπλου, η να σταλώσιν εις τον Β. Νάυσταθμον δια να υπηρετήσωσιν αμισθί τρείς μήνας». (πάντα υπό την ανήκουσαν επαγρύπνησιν).....
Λέτε αυτό το «ανήκουσα επαγρύπνηση» να σήμαινε σιδερένια μπάλα με καδένα δεμένη στον αστράγαλο ; !!!...

Αριθ. πρωτ.: ΔΤ-1325

29 Ιουνίου 2016... περισσότερα

Αριθ. πρωτ.: ΔΤ-1324... περισσότερα

Αριθ. πρωτ.: ΔΤ-1323

14 Ιουνίου 2016

περισσότερα

Αριθ. πρωτ.: ΔΤ-1322

3 Ιουνίου 2016

Στο πλαίσιο των προγραμματισμένων διαλέξεων προς τους σπουδαστές... περισσότερα

Αριθ. πρωτ.: Λ-1480

12 ΜαΪου 2016

Aγαπητοί συνάδελφοι, μέλη και φίλοι της Λέσχης,

Κατόπιν... περισσότερα